Todd Solondz'in 1998 yapımı 'Happiness', izleyiciyi rahatsız edici ama bir o kadar da dürüst bir yolculuğa çıkarıyor. Film, New Jersey'de yaşayan ve hayatları bir şekilde kesişen bir grup karakterin iç dünyalarını, arzularını ve yalnızlıklarını mercek altına alıyor. Üç kız kardeş ve çevrelerindeki insanlar üzerinden ilerleyen hikaye, modern toplumda mutluluk arayışının karanlık, komik ve trajik yönlerini sorguluyor.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturuyor. Jane Adams, Lara Flynn Boyle ve Cynthia Stevenson'ın canlandırdığı kız kardeşler, her biri farklı bir varoluşsal bunalımı temsil ediyor. Dylan Baker'ın Bill Maplewood portresi ise sinema tarihindeki en rahatsız edici ve karmaşık karakterlerden biri olarak hafızalara kazındı. Baker, pedofili gibi son derece hassas bir konuyu ele alan karakterinde inanılmaz bir derinlik ve ikilem sunuyor.

Solondz'in yönetmenliği, geleneksel anlatı yapılarını reddederek izleyiciyi sürekli şaşırtıyor. Karanlık mizah anlayışı, rahatsız edici konuları bile komik bir şekilde sunabilmesi filmin en dikkat çeken yanı. Sinematografi ve minimalist müzikler, karakterlerin içsel yalnızlığını ve kopukluğunu güçlendiriyor.

'Happiness', rahat bir izleme deneyimi sunmuyor; aksine, ahlak, arzu, yalnızlık ve insan bağlantısı üzerine derin sorular sorduruyor. Toplumun görmezden geldiği tabuları cesurca ele alışı, onu 90'ların en önemli bağımsız filmlerinden biri yapıyor. Eğer geleneksel Hollywood anlatılarının ötesine geçen, provokatif ve düşündürücü bir film arayışındaysanız, 'Happiness' tam size göre. İzledikten sonra uzun süre zihninizde yer edecek, unutulmaz sahneler ve diyaloglarla dolu bir başyapıt.