Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, modern hayatın ve teknolojinin insan üzerindeki komik etkilerini gözler önüne seren bir komedi filmidir. Tati'nin ikonik karakteri Mösyö Hulot, bu kez cam ve çelikten oluşan, sterilliğiyle dikkat çeken yüksek teknolojili bir Paris'te dolaşır. Film, Hulot'nun maceralarını, bir grup Amerikalı turistin şehri keşfiyle paralel olarak anlatırken, insanın bu soğuk ve düzenli ortamda nasıl komik durumlara düştüğünü ustalıkla işler.

Filmin en unutulmaz sahnelerinden biri, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesidir. Bu bölümde her şey ters gider; mobilyalar dağılır, camlar kırılır, ancak bu kaos içinde insanlar beklenmedik bir şekilde eğlenmeyi ve birbirleriyle bağ kurmayı başarır. Tati'nin yönetmenliği, diyaloglardan çok görsel mizaha ve detaylara dayanır. Her kare, izleyicinin birden fazla kez izleyerek farklı komik unsurları keşfedebileceği şekilde titizlikle düzenlenmiştir.

Oyunculuk performansları, özellikle Tati'nin kendisinin canlandırdığı Mösyö Hulot, fiziksel komedinin ve mimiklerin ne kadar etkili olabileceğini kanıtlar niteliktedir. Geniş formatlı (70mm) çekilen film, muazzam görsel şöleniyle de dikkat çeker. Playtime, sadece bir komedi değil, aynı zamanda moderniteye yönelik incelikli bir eleştiri ve insan ruhunun en resmi ortamlarda bile nasıl özgürleşebileceğine dair bir kutlamadır. Mizah anlayışı, yaratıcı sinema dili ve derin mesajlarıyla her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken zamansız bir klasiktir.