Sleepwalker (2026), derin bir travmanın içine çeken ve gerilimi adım adım tırmandıran bir korku filmi olarak karşımıza çıkıyor. Film, kızını trajik bir şekilde kaybeden ve aynı kazada şiddet eğilimli kocası komaya giren bir annenin hikayesini anlatıyor. Baş karakter, yas sürecinde mücadele ederken, etrafını saran rahatsız edici görüntüler ve hayaletimsi varlıklarla yüzleşmek zorunda kalır. Senaryo, gerçeklik algısını sistematik bir şekilde bozarak izleyiciyi de karakterin çıkmazına ortak ediyor. Görsel olarak kasvetli ve klostrofobik bir atmosfer yaratılmış, bu da filmin psikolojik gerilimini destekliyor. Oyunculuk performansları, özellikle başroldeki annenin kayıp ve paranoya arasındaki gidiş gelişlerini inandırıcı şekilde yansıtıyor. Yönetmen, korku ögelerini doğrudan şoktan ziyade, tedirgin edici bir gerilimle sunmayı tercih etmiş. Bu yaklaşım, izleyicide sürekli bir beklenti ve rahatsızlık hissi uyandırıyor. 89 dakikalık süresi boyunca temposunu koruyan film, sona yaklaştıkça gerçekle kabus arasındaki çizgiyi iyice belirsizleştiriyor. Sleepwalker, geleneksel hayalet hikayelerinden farklı olarak, kaybın ve suçluluk duygusunun yarattığı içsel korkulara odaklanıyor. Psikolojik derinliği ve sürükleyici gerilimi ile izlenmeyi hak ediyor. Korku ve gerilim severlerin, özellikle de atmosferik ve düşündürücü korku filmlerinden hoşlananların listesine eklemesi gereken bir yapım.