Paco Plaza'nın yönettiği 2017 yapımı 'Veronica', İspanyol korku sinemasının en çok konuşulan filmlerinden biridir. Gerçek bir polis vakasından esinlenen öyküsü, izleyiciyi 1991 Madrid'ine götürerek sıradan bir günde başlayan ve giderek kabusa dönüşen bir deneyime tanıklık ettirir. Başroldeki Sandra Escacena, annesini kaybetmiş, üç küçük kardeşine bakmak zorunda olan ve ergenlik sancıları çeken Veronica karakterine inandırıcılık katıyor. Onun arkadaşlarıyla gizlice okul bodrumunda düzenlediği Ouija seansı, filmin dönüm noktasını oluşturuyor.

Film, korku unsurlarını yavaş yavaş inşa eden bir gerilim anlayışı sergiliyor. Sıradan bir evin içinde, gölgelerin arasında saklanan tehdit, özel efektlere fazla başvurmadan izleyicinin derinlerine işliyor. Plaza, korkuyu sadece görsel şoklarla değil, psikolojik baskı ve aile dinamiklerinin çöküşü üzerinden de aktarmayı başarıyor. Veronica'nın kardeşlerini koruma içgüdüsü ile içine düştüğü doğaüstü çıkmaz arasındaki mücadelesi, filmin duygusal çerçevesini oluşturuyor.

'Veronica', klasik cinayet hikayelerinden sıyrılarak, gündelik hayatın içine sızan ve inanç sistemleriyle oynayan bir korku deneyimi sunuyor. Özellikle doğal ışık kullanımı ve minimal müzik seçimleriyle oluşturulan kasvetli atmosfer, filmin en güçlü yanları arasında. Eğer gerçek olaylardan esinlenen, yavaş tempolu ama etkisini uzun süre koruyan psikolojik korku filmlerinden hoşlanıyorsanız, 'Veronica' tam size göre. Bu film, izleyiciyi sadece anlık sıçratmalarla değil, derinde bir tedirginlik hissiyle baş başa bırakıyor.